Anne de Man

Als dochter van een bibliothecaresse ben ik opgegroeid tussen de boeken, met voorlezen en met lezen. Lezen is een moment van ontspanning en verplaatsen in andere personages en emoties. Gelukkig heeft mijn tienerdochter dit ook overgenomen en mag ik nog steeds elke avond voorlezen.
Bespreking(en) door Anne de Man
Heerlijk fantasieverhaal om in mee te gaan, maar met een open einde…
White Fox is een mooi geschreven boek over Sami, een poolvosje dat een avontuur beleeft. Het leest makkelijk weg, zowel door het verhaal zelf als door de schrijfstijl en het lettertype.
Wat wel een gemis is, is de onderbouwing met illustraties. Zeker omdat de omslag zo mooi is, hadden plaatjes een prachtige toevoeging kunnen zijn.
Ik denk dat een redelijke lezer dit vanaf groep 6 kan lezen. Er staan af en toe wat lastigere woorden in, maar als je die niet helemaal snapt, geeft dat niet. Uit de context begrijp je vanzelf waar het over gaat.
Het enige jammere? Het eindigt met "Wordt vervolgd...". Daar hou ik persoonlijk niet zo van – een boek moet een kop en een staart hebben, geen open einde.
Herkenbaar vanaf het begin: dit is een Dummie de Mummie-boek!
Meteen in hoofdstuk 1 (na eerst een korte geschiedenisles) is het duidelijk: dit is een Dummie de Mummie-boek! De schrijfstijl en de manier waarop Dummie praat zijn onmiskenbaar. Heerlijk!
Mijn dochter is helaas geen grote fan van Dummie de Mummie, dus ik heb zeker niet alle delen gelezen. Maar nu opeens deel 11 lezen? Dat maakt eigenlijk geen verschil. Het is handig om het begin van de serie te kennen, zodat je weet wie wie is, maar verder is het verhaal prima te volgen zonder achtergrondinformatie. Dit deel draait immers weer om een heel nieuw avontuur.
De schrijfstijl is niet alleen herkenbaar, maar ook erg toegankelijk: het lettertype is duidelijk en de letters zijn vrij groot. De algemene tekst is niet moeilijk, maar omdat er woorden in staan die niet echt bestaan, is het wel belangrijk dat de lezer al goed kan lezen.
Af en toe staan er plaatjes in die het verhaal goed ondersteunen en echt iets toevoegen aan de sfeer. Het boek leest lekker weg, en als je van dit genre houdt, is deze reeks zeker een aanrader om je (klein)kind zelf te laten lezen of gezellig samen voor te lezen.
Het boek begint met de krachtige zinnen: ‘Dit boek gaat over een van de belangrijkste dingen in ons leven: de waarheid.’ en ‘Zonder waarheid verliest informatie haar waarde.’ Nou, dat nodigt uit om door te lezen! Het is op een gemakkelijke en grappige manier geschreven, wat het voor kinderen duidelijk en aantrekkelijk maakt.
Het boek neemt je op een speelse manier mee op reis van vroeger naar nu. Wat is waarheid? Wat zijn leugens? Is iets echt of nep? Het staat boordevol leuke en grappige weetjes, ondersteund door interactieve opdrachtjes.
Er komen ook actuele thema’s aan bod, zoals AI, nepnieuws en ‘sociaal nep’. Door deze onderwerpen en de frisse schrijfstijl voelt het boek heel modern aan en spreekt het waarschijnlijk een brede groep nieuwsgierige kinderen aan.
De illustraties in het boek zijn rijk en passend; ze verduidelijken de inhoud en voegen vaak extra humor toe. Ondanks de complexe onderwerpen is de schrijfstijl toegankelijk. Er wordt bijvoorbeeld uitgelegd hoe je moeilijke woorden uitspreekt en wat ze betekenen. Hierdoor is het boek geschikt voor kinderen vanaf ongeveer 8 jaar. Tegelijkertijd lijkt het me een fijn boek om samen met een volwassene te lezen, zoals een ouder of leerkracht, voor extra verduidelijking en om er samen van te leren!
Op avontuur met een wel heel bijzonder en geheim ministerie...
Een origineel, spannend en vlot geschreven boek over het Ministerie van Oplossingen. Het is een boek uit een serie, waarvan ik de voorgaande niet heb gelezen.
Behalve dat je waarschijnlijk de hoofdpersoon, de leden van het Ministerie, beter zou kennen als je de eerdere boeken hebt gelezen, is het niet noodzakelijk om die eerst te lezen.
Er wordt best veel uitgelegd en waar nodig teruggeblikt op eerdere belangrijke personen of avonturen.
Het boek is op een vlotte manier geschreven en makkelijk leesbaar, ook al gaat het soms over best ingewikkelde zaken. Vanaf groep 6-7 is het goed zelf te lezen.
Af en toe staan er wat lastige woorden in, maar die zijn door de zin en het verhaal op zich vaak wel te begrijpen of herleiden, of ze zijn niet nodig om precies te weten wat ze betekenen.
Aan het begin van een hoofdstuk en soms tussendoor staat er een illustratie, die een beetje beeld geeft van de hoofdpersonen, maar verder niet belangrijk is om het verhaal te begrijpen.
Dus voor elk kind dat mysterieuze boeken leuk vindt, is dit zeker een aanrader.
Een leerzaam maar lekker weglees boek welke elke tiener/puber gelezen zou moeten hebben
Wow, wat een goed boek! Dit zou elke tiener/puber moeten lezen. Het raakt zoveel (maatschappelijke) onderwerpen, maar dan op een heel fijn te lezen manier.
Ik heb het boek samen gelezen met mijn dochter van 11, en ik denk dat dat qua thema’s ook goed is. Zodat je het daarna nog kan bespreken als er vragen over zijn. Maar qua schrijfwijze is het heel vlot en leest het lekker weg. Het is ingedeeld in overzichtelijke hoofdstukken met een fijn lettertype en dus ook gemakkelijk zelf te lezen vanaf groep 8. Niet alleen wat betreft schrijfwijze maar ook wat betreft de onderwerpen is het niet voor veel jongere kinderen.
Er staan geen illustraties in het boek, maar dat heeft dit boek ook helemaal niet nodig. Het is zo herkenbaar voor tieners/pubers dat je er zelf heel goed een beeld bij kan vormen.
Doordat het over een wanna-be vlogger gaat (wat elke tiener wil worden volgens mij) spreekt dit een grote groep jongeren aan. Vervolgens gaat het over voor vele herkenbare onderwerpen: verhuizen, starten op een nieuwe school (brugger), nieuwe vrienden maken enz. Maar uiteindelijk gaat het over iets heel anders: een project over genderdysforie. Een onderwerp waar vele van ons weinig over weten en wat ook de reden voor Noa en Marijn is om dit onderwerp als project te nemen. Dus naast lekker lezen ook erg leerzaam!
Jefferson is een spannend en meeslepend verhaal op een originele en grappige wijze geschreven in een bijzondere wereld.
Jefferson en zijn vriend Gijsbert wonen in het land van de dieren en gaan samen op avontuur om een vriendin te zoeken, daarmee is het best een spannend verhaal maar op een leuke, grappige en luchtige manier geschreven. Het leuke aan dit boek is dat de hoofdpersonen dieren zijn, maar dat ze heel herkenbaar zijn in hun doen en laten. Vaak heb je niet eens door dat het over dieren gaat, totdat er scènes zijn waar dit op een grappige manier weer aan de orde komt.
Het boek heeft geen illustraties, maar die mis je ook niet. Aan de omslag heb je genoeg om een goed beeld te kunnen vormen over Jefferson en Gijsbert. Maar ook de omschrijving van de dieren geeft voldoende beeld in hoe ze eruit zien en hoe ze zijn.
Jefferson - een verdwijning met een staartje leest makkelijk weg, maar er wordt soms wel volwassen taal gebruikt, waardoor het een boek voor tieners is of iets jonger om voor te lezen (maar dan is er soms wel wat uitleg nodig).
Dit boek van Jefferson is het 2e deel, maar het is zeker niet nodig om eerst het voorgaande boek te lezen. Er wordt wel naar verwezen naar het ‘vorige avontuur’, maar niet inhoudelijk.
Een echte weglezen: origineel en erg grappig boek door en over twee bevriende duiven.
Daaf Duif, zoals de naam al zegt is de hoofdpersoon een duif, zegt op de voorkant van het boek "het beste boek dat je ooit zal lezen". Het is misschien niet het beste boek, maar zeker wel een van de grappigste!
Vooral de schrijfwijze; het boek is 'getypt' door Dribbel, de andere hoofdduif in het boek, terwijl Daaf het verhaal verteld en zich flink bemoeid met het schrijven. Het lettertype is ook typemachine, dat maakt het extra leuk en gemakkelijk te lezen.
Het hele boek is voorzien van illustraties en tekstbalonnen, dat maakt het naast leuk ook erg levendig. De illustraties en de manier waarop deze verwerkt zijn erg belangrijk en maken het verhaal helemaal af en extra grappig. Het boek leest dan ook lekker weg, zowel door het lettertype, als de manier van schrijven, als het spannende en grappige verhaal zelf wat vraagt om doorlezen.
Het boek is heel goed zelf te lezen voor de redelijke tot gevorderde lezer. Maar hij is zeker ook leuk om voor te lezen op jongere leeftijd. Lekker samen plaatjes kijken en lachen om de grappige momenten in het verhaal (en dan zijn er best wat!), voor groot en klein goed te begrijpen en leuk.
Spanning en sensatie in het kustplaatsje Owee aan Zee
Een spannend laatste boek van een reeks avonturen. Maar ook zonder de andere eerst gelezen te hebben, kan je dit verhaal goed begrijpen.
Regelmatig wordt er op een speelse manier terugverwezen naar eerdere avonturen, maar op zo'n manier dat het juist uitnodigt om deze ook te gaan lezen en niet omdat je het anders niet kan begrijpen.
Het boek is een fictief verhaal wat zich afspeelt in het magische badplaatsje Owee aan Zee. Herbie (Herbert Citroen, gevonden-voorwerper in het Grand Hotel Nautilus, of toch niet...?) en Violet Purperwier, spelen de hoofdrol in deze serie. Zij maken spannende avonturen mee, en niet altijd omdat ze het zelf graag willen.
Dit laatste boek lost niet alleen het mysterie in dit verhaal op, maar naar mijn idee (zonder de andere boeken gelezen te hebben) ook mysteries uit de voorgaande boeken.
Het lijkt daarmee duidelijk het laatste boek van deze reeks, maar als je Erwin de boekwinkelkat mag geloven is het enige wat nog geheimzinniger is dan magie, is wat morgen zal brengen.
Dus wie weet volgen er nog meer verhalen uit Owee aan Zee.
Het boek heeft een hele speelse manier van schrijven, een kruising tussen gevoelsmatig heel keurig tot zelfs een beetje ouderwets en hypermodern, waarmee je je woordenschat flink kan uitbreiden met verzonnen woorden.
Door deze manier van schrijven word je in het verhaal gezogen en meegenomen in verschillende mysteries. Er staan geen illustraties in het boek. Aan de ene kant jammer, aan de andere kant geeft dit je eigen fantasie nog meer de ruimte om het verhaal te laten leven en het gevoel te krijgen dat je onderdeel bent van het mysterie.
Er staan veel niet dagelijkse en verzonnen woorden in, maar niet heel moeilijk te lezen of te begrijpen. Het boek is vanaf groep 6-7 goed zelf te lezen, voorlezen kan al eerder.
Je moet wel van spannende mysterieuze en fictieve verhalen houden. En de tijd hebben, want het liefst blijf je doorlezen!